Marcin Kołodziejczyk

Kary dla głośnych pasażerów

autor: Marcin Kołodziejczyk
12/01/2026

Uchwała zakazująca głośnych zachowań w komunikacji publicznej pod groźbą kary w wysokości 200 zł weszła w życie w Krakowie w poniedziałek 12 stycznia. Nowe przepisy… Czytaj dalej »Kary dla głośnych pasażerów

Hałas wjeżdża w las

autor: Marcin Kołodziejczyk
02/01/2026

Rozbudowa infrastruktury drogowej to nie tylko ułatwienie dla kierowców, ale przede wszystkim drastyczna ingerencja w ekosystemy. O tym, dlaczego nowe trasy – w tym kontrowersyjna… Czytaj dalej »Hałas wjeżdża w las

Prawnicy o wyłączeniu boisk z norm hałasu

autor: Marcin Kołodziejczyk
08/10/2025

Agencja informacyjna Newseria podjęła temat wyłączenia boisk z norm hałasu. Dziennikarze zapytali o tę sprawę prawników, przytoczyli też dane świadczące o szkodliwości hałasu dla ludzkiego… Czytaj dalej »Prawnicy o wyłączeniu boisk z norm hałasu

Ekrany w miastach – wady i zalety

autor: Marcin Kołodziejczyk
13/09/2025

Szatkowanie przestrzeni, ale ochrona zdrowia. Zacienianie terenów, ale konstrukcje pod zielone ściany. Ekrany akustyczne w miastach instalowane pomiędzy gęstą zabudową mają swoich zwolenników i przeciwników,… Czytaj dalej »Ekrany w miastach – wady i zalety

Obwoźne imprezowanie

autor: Marcin Kołodziejczyk
25/08/202525/08/2025

Impreza masowa co weekend w innej wsi daje rezultat całego lata hałasu w jednej gminie. Model ekstremalnie głośnych, całonocnych, a nierzadko kilkudniowych festynów rozpowszechnił się… Czytaj dalej »Obwoźne imprezowanie

Stare przepisy, nowe zasady

autor: Marcin Kołodziejczyk
10/08/2025

Prawdziwa walka z hałasem dopiero nabiera tempa w miarę jak zmiana stylu życia ogromnej liczby osób w wyniku pandemii COVID-19 okazuje się coraz trwalszym zjawiskiem.… Czytaj dalej »Stare przepisy, nowe zasady

Stambuł walczy z hałasem

autor: Marcin Kołodziejczyk
28/06/202528/06/2025

Kary pieniężne za odtwarzanie głośnej muzyki na terenach publicznych w Stambule to odpowiedź władz miasta na zwiększającą się liczbę skarg ze strony mieszkańców i turystów.… Czytaj dalej »Stambuł walczy z hałasem

Turbiny wiatrowe bliżej domów

autor: Marcin Kołodziejczyk
22/03/202522/03/2025

Pomimo licznych protestów w całym kraju rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy wiatrakowej. Jeżeli zostanie on przegłosowany w Sejmie, wówczas turbiny wiatrowe będą mogły być lokowane… Czytaj dalej »Turbiny wiatrowe bliżej domów

Posłowie Konfederacji proponują więcej hałasu

autor: Marcin Kołodziejczyk
18/03/202518/03/2025

1 minutę na włączonym silniku może obecnie stać autokar na postoju zgodnie z Ustawą Prawo o ruchu drogowym. Posłowie Konfederacji chcą ją zmienić tak, aby… Czytaj dalej »Posłowie Konfederacji proponują więcej hałasu

Warszawski hałas w Budżecie Obywatelskim

autor: Marcin Kołodziejczyk
09/03/2025

72 projekty złożone do finansowania z puli Budżetu Obywatelskiego w Warszawie odnoszą się do problemów z hałasem. Autorzy części z nich proponują konkretne rozwiązania dotyczące… Czytaj dalej »Warszawski hałas w Budżecie Obywatelskim

Jazda do sądu

autor: Marcin Kołodziejczyk
31/01/202506/02/2025

Mobilna kamera i dron – to dwa urządzenia, które pozwoliły policjantom z Radomia na zarejestrowanie wyczynów uczestników ulicznych wyścigów samochodowych i ich ukaranie. Zastosowane przez… Czytaj dalej »Jazda do sądu

Cisza dla pasażerów

autor: Marcin Kołodziejczyk
20/11/2024

Spokój przed podróżą – to chce zapewnić pasażerom Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy. Władze lotniska zapowiedziały ograniczenie komunikatów nadawanych przez głośniki przez co zmniejszy… Czytaj dalej »Cisza dla pasażerów

Nielegalnym wyścigom ministrowie mówią: dość!

autor: Marcin Kołodziejczyk
15/11/202420/11/2024

Przeciwko hałasowi i innym zagrożeniom płynącym z nielegalnych rajdów po miastach najpierw protestowali mieszkańcy Lublina, później Zielonej Góry i Wrocławia, następnie Krakowa i tej jesieni… Czytaj dalej »Nielegalnym wyścigom ministrowie mówią: dość!

Logowanie
Rejestracja

Jestem ofiarą hałasu. Co zrobić? W jaki sposób zebrać dowody świadczące o narażeniu na hałas w miejscu zamieszkania? Gdzie szukać…
Obiekty sportowe nietykalne Boiska, strzelnice, tory żużlowe i wiele innych wedle projektu zupełnie nowej ustawy ma zyskać status…
Rok z głośnymi zmianami Rok 2025 dobiega końca, czas więc na podsumowanie działań i wydarzeń, które miały miejsce na…
Wygrali z hałasem myjni samochodowej Prawomocny wyrok sądowy zakończył wieloletnią udrękę rodziny ze Swarzędza, która każdego dnia i nocy musiała…
Ogrodzenie izolujące od hałasu – czy jest możliwe? Czy na prywatnej posesji da się zastosować ekrany akustyczne? - to pytanie zadaje sobie wiele…

Kiko on Jestem ofiarą hałasu. Co zrobić?
W naszym bloku jest niestety straszy hałas. Ściany Zarówno w kuchni
Wojtek on Rok z głośnymi zmianami
Nie ma rejonizacji. Ludzie prowadzą sprawy np. w Rawie Mazowieckiej,
Krystian Ryszard on Rok z głośnymi zmianami
woj. warmińsko-mazurskie. Najbliższe duże miasto Kaliningrad.
Wojtek on Rok z głośnymi zmianami
..a gdzie to jest?
Krystian Ryszard on Rok z głośnymi zmianami
U nas jest tylko jeden mający doświadczenie do większych spraw i

Obiekty sportowe nietykalne

Boiska, strzelnice, tory żużlowe i wiele innych wedle projektu zupełnie nowej ustawy ma zyskać status „Strategicznych obiektów sportowych”. Ich likwidacja ma być zakazana pod dotkliwymi karami finansowymi rzędu pół miliona złotych. Projekt „Ustawy o strategicznych obiektach sportowych” złożyli na ręce Marszałka Sejmu posłowie PiS z końcem 2025 roku (druk RPW/42995/2025-1P). Jego najważniejsze założenia sprowadzają się do uczynienia hałaśliwych obiektów sportowych całkowicie nietykalnymi. Nowe przepisy, w założeniu twórców projektu, mają stworzyć systemowy pancerz wokół infrastruktury sportowej, spychając interesy i spokój mieszkańców na dalszy plan. Głównym założeniem projektu jest utworzenie Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych prowadzonego przez Ministra Sportu, do którego trafią m.in. boiska, obiekty przyszkolne, strzelnice, tory żużlowe i inne, zyskując status obiektów nienaruszalnych, co w połączeniu z ustawowym zakazem ich likwidacji lub zmiany przeznaczenia de facto zabetonuje obecny stan rzeczy na dziesięciolecia, w przypadku jeśli projekt tej ustawy zostanie przyjęty. Procesy sądowe o immisje hałasu staną się bezcelowe, ponieważ ustawa jest dominującym aktem prawnym nad rozporządzeniem o dopuszczalnych poziomach hałasu, jak również nowa ustawa przesuwa granice rozumienia tzw. „przeciętnej miary”, co w dużym stopniu utrudni dochodzenie swoich praw nawet na podstawie art. 144 Kc. Wynika to z faktu, że projekt narzuca gminom prymat funkcji sportowej w planowaniu przestrzennym, zmuszając je do uchwalania planów miejscowych gwarantujących niezakłócone funkcjonowanie tych obiektów, co w rzeczywistości oznacza, że to sąsiednia zabudowa mieszkalna będzie musiała dostosować się do hałaśliwego sąsiada. W myśl nowego projektu „przeciętną miarą” staje się hałas bez ograniczeń, chroniony ustawowo, ponieważ społeczną misję sportu ustanawia się jako nadrzędną. Wszystkie te rozwiązania zmierzają do uczynienia z obiektów sportowych eksterytorialnych enklaw, wobec których tradycyjne instrumenty ochrony środowiska i prawo obywateli do niezakłóconego odpoczynku stają się bezużyteczne. W rezultacie, gdy obywatel zdecyduje się na drogę sądową, napotka barierę nie do przebicia, ponieważ sąd, badając sprawę nawet li tylko na podstawie przychylnego dotychczas obywatelowi Kodeksu cywilnego, będzie musiał uznać, że uciążliwość mieści się w nowej, ustawowo rozszerzonej przeciętnej mierze wynikającej z przeznaczenia nieruchomości. Ostatecznym efektem tego domknięcia systemu jest sytuacja, w której skargi zostają oddalone, a hałas zyskuje rangę wartości chronionej. te rozwiązania zmierzają do uczynienia z obiektów sportowych eksterytorialnych enklaw Projekt w obecnym brzmieniu tworzy nierównowagę prawną, w której interes sportowy, często komercyjny, zawsze wygra z prawem obywatela do niezakłóconego wypoczynku w miejscu zamieszkania, a niezaburzone trwanie obiektów sportowych stawia wyżej niż komfort akustyczny i zdrowie ludzi mieszkających w promieniu ich oddziaływania. Nakazuje ochronę obiektów, ale nie nakłada na ich właścicieli obowiązku modernizacji pod kątem ochrony środowiska. Chroniona jest „funkcja sportowa”, ale nie ma ani słowa o tym, że ochrona ta powinna iść w parze z inwestycjami w ekrany akustyczne czy nowoczesne systemy wygłuszające. Utrwala to podział na obywateli lepszej i gorszej kategorii zapoczątkowany przez Ministerstwo Sportu nowelizacją Ustawy o sporcie w kierunku wyjęcia obiektów sportowych spod norm hałasu, bez jakiejkolwiek refleksji nad możliwością rozwiązywania hałasowych problemów z uwzględnieniem interesów obu stron: hałasującej i zmuszanej do znoszenia hałasu we własnych domach. W podsumowaniu projektu jego autorzy stwierdzają, że „Projektowana regulacja jest zgodna z prawem Unii Europejskiej”. Twierdzenie takie jest wysoce dyskusyjne, gdyż opiera się na bardzo wąskim założeniu, że sport i planowanie przestrzenne należą do wyłącznych kompetencji państw członkowskich, przy jednoczesnym zignorowaniu unijnych ram ochrony środowiska i praw podstawowych. Proponowane przepisy mogą stać w sprzeczności z Dyrektywą Hałasową (2002/49/WE) , która nakłada na państwa obowiązek zapobiegania szkodliwemu wpływowi hałasu na zdrowie, a także z Kartą Praw Podstawowych UE. Projekt wydaje się również naruszać unijną zasadę nieczynienia poważnych szkód oraz postanowienia Konwencji z Aarhus, która zapewnia obywatelom realny dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podczas gdy nowa ustawa czyni drogi odwoławcze iluzorycznymi. W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, hałas uznawany jest za naruszenie prawa do poszanowania życia prywatnego i mieszkania, zatem próba ustawowego uodpornienia strategicznych obiektów na skargi mieszkańców tworzy niebezpieczny precedens prawny, o czym wspominaliśmy już wielokrotnie w trakcie gdy Ministerstwo Sportu przeprowadzało nowelizację Ustawy o sporcie. Co dalej? Aktualnie, do 21 stycznia 2026, trwają konsultacje społeczne. Aby wziąć w nich udział należy wejść na stronę Sejmu, odnaleźć na liście konsultowanych projektów ustaw „Poselski projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych” i kliknąć w widoczną po prawej stronie ikonkę „Ankieta”: Kolejnym krokiem będzie logowanie do „Profilu zaufanego”, aplikacji mObywatel, e-Dowodu lub bankowości elektronicznej, co pozwoli na wypełnienie ankiety. Pełny projekt ustawy wraz z uzasadnieniem znajduje się pod tym linkiem: https://orka.sejm.gov.pl/Druki10ka.nsf/Projekty/10-RPW-42995-2025/$file/10-RPW-42995-2025.pdf Agnieszka Kantaruk Walczysz z hałasem? Poznaj innych, którzy też walczą: halaswpolsce.pl
Prawnicy o wyłączeniu boisk z norm hałasu

Agencja informacyjna Newseria podjęła temat wyłączenia boisk z norm hałasu. Dziennikarze zapytali o tę sprawę prawników, przytoczyli też dane świadczące o szkodliwości hałasu dla ludzkiego zdrowia. O tym jakie konsekwencje będzie mieć nowelizacja Ustawy o sporcie w kierunku wyłączenia boisk z norm hałasu, a także o tym czy istnieją sposoby zapobiegania konfliktom o hałas z boisk zanim te trafią do sądu, opowiedzieli dziennikarzom Newserii: Dorota Malanowska, adwokatka, właścicielka Kancelarii Dorota Malanowska, Janusz Cymer, mediator sądowy przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, współwłaściciel Kancelarii Prawnej Kurier oraz Agnieszka Kantaruk, redaktor naczelna naszego portalu „Coraz głośniej”, dziennikarka dokumentująca koszty społeczne wynikające z wpływu hałasu na ludzi. Wszyscy rozmówcy zgodnie stwierdzili iż istnieją rozwiązania, które realizują cel przyświecający Ministerstwu Sportu i Turystyki w postaci wyeliminowania ryzyka likwidacji boisk z powodu hałasu, ale nie poprzez odebranie poszkodowanym narzędzi do obrony, a poprzez likwidację rzeczywistych źródeł problemu. Dorota Malanowska skoncentrowała się na skrótowym omówieniu głównych powodów, dla których wprowadzenie nowelizacji ustawy spowoduje chaos prawny i utrudni racjonalne rozwiązywanie problemów hałasu boiskowego. Janusz Cymer podkreślił iż w przypadku boisk nowopowstających – a takimi właśnie w większości są „Orliki”, które Ministerstwo Sportu najbardziej chce chronić – możliwości uniknięcia konfliktu są duże i najłatwiej rozmawiać o nich na etapie planowania inwestycji. Agnieszka Kantaruk wskazała na istotę zaostrzania się takich konfliktów, która wynika z lekceważenia ludzi starających się znaleźć polubowne rozwiązania i na najtrudniejszą z sytuacji, gdy użytkowanie boiska w sąsiedztwie ich domów nabiera przemysłowego charakteru, nie dając sąsiadom możliwości odpoczynku nawet w nocy. Cały materiał dostępny jest pod adresem: https://biznes.newseria.pl/news/boiska-maja-zostac,p1213072839 Marcin Kołodziejczyk Walczysz z hałasem? Poznaj innych, którzy też walczą: halaswpolsce.pl
Ministerstwo i „zwalczanie orzeczeń sądowych”

Najpierw Sejm jednogłośnie zaakceptował projekt wyjęcia boisk i pozostałych obiektów sportowych z norm hałasu, a następnie poparła go Komisja Sportu w Senacie. Tym samym ponownie dowiedzieliśmy się, że problemu z hałasem z boisk nie należy rozwiązywać u podstaw. Ta długa historia wygląda następująco: w kwietniu 2025 roku, jeszcze za kadencji Ministra Nitrasa w Ministerstwie Sportu i Turystyki sprawa wyjęcia boisk poza normy hałasu trafiła do Ministerstwa Klimatu i Środowiska, ponieważ to ministerstwo ma w swoich kompetencjach Rozporządzenie Ministra Środowiska na temat dopuszczalnym poziomów hałasu w środowisku (czyli tzw. normy hałasu). Ministerstwo, zainspirowane i zachęcone przez ministra Nitrasa rozpoczęło prace legislacyjne, które ogłosiło w Rządowym Centrum Legislacji. Standardowa procedura zakłada konieczność ogłoszenia konsultacji publicznych. MKiŚ ogłosiło więc konsultacje publiczne, ale jedynie w zakładce dotyczącej procesu legislacyjnego w RCL, a zatem w miejscu bardzo hermetycznym, kierowanym wyłącznie do środowisk prawniczych. Pomimo że informacja o konsultacjach publicznych nie była ogłoszona społeczeństwu w standardowych mediach ani na stronie MKiŚ, nastąpił zmasowany sprzeciw środowiska ludzi poszkodowanych hałasem z boisk oraz organizacji pozarządowych. Sprzeciw wobec planowanych zmian wyraził też Rzecznik Praw Obywatelskich, wskazując że proponowana zmiana narusza Konstytucję. Proces legislacyjny został zatrzymany i porzucony wobec niemożności odparcia zarzutów. (o tym pisaliśmy TUTAJ) Podczas posiedzenia Komisji Sportu w Senacie w dniu 23 września 2025 nareszcie dowiedzieliśmy się dlaczego. Wyjaśnił to Piotr Gałązka, dyrektor Departamentu Prawnego MSiT: Pierwszym pomysłem była zmiana rozporządzenia, niemniej jednak, w ramach konsultacji publicznych które były przeprowadzane, MKiŚ uznało, że zmiana rozporządzenia które wynika z ustawy POŚ nie będzie skutecznym narzędziem w zwalczaniu orzeczeń sądowych, z tego prostego przypadku że sądy nie są związane rozporządzeniami ministerialnymi, sądy wiąże konstytucja i ustawy. W związku z tym zapadła decyzja, żeby przenieść rozwiązania na poziom wyższy czyli właśnie ustawowy i zgadzam się z panią mecenas, że będzie trudniej zamykać obiekty ze względu na hałas, jeżeli te przepisy wejdą w życie. To jest ratio legis tej ustawy. Tak, Pan dyrektor naprawdę powiedział coś takiego w państwie prawa. Nagranie dokumentujące posiedzenie można obejrzeć tutaj: [link – od godz. 17:34] Dziękujemy za uznanie. Środowisku ludzi poszkodowanych przez hałas, ekspertom, którzy w toku tamtych konsultacji społecznych wysłali swoje opinie, organizacjom pozarządowym, udało się wtedy wykazać jak wiele przepisów złamie projekt zmiany rozporządzenia, że do jego autorów skutecznie to dotarło. Udało się również zainteresować problemem Rzecznika Praw Obywatelskich, który zainterweniował w porę. Tak, pokazaliśmy wszyscy, że to nie jest dobry pomysł. Pokazaliśmy jednak też katalog racjonalnych rozwiązań realizujący cel przyświecający Ministerstwu Sportu i Turystyki w postaci wyeliminowania ryzyka likwidacji boisk z powodu hałasu, ale nie poprzez odebranie poszkodowanym narzędzi do obrony, a poprzez likwidację rzeczywistych źródeł problemu. O tym ustawodawca nie chciał słuchać ani wtedy ani później. Niemniej należy odnotować, że podczas wrześniowego posiedzenia w Senacie, po raz pierwszy padła informacja, że montaż ekranów akustycznych przy boisku stanie się kosztem kwalifikowalnym w przyszłych dotacjach na budowę i rozbudowę boisk z budżetu państwa. Brzmi jak dobra wiadomość, ale może nią nie być, ponieważ od razu rodzi się pytanie: jakie będzie uzasadnienie wydawania publicznych pieniędzy na akustyczne zabezpieczenie boisk, skoro po nowelizacji ustawy nie będą one w ogóle podlegać jakimkolwiek obostrzeniom dotyczącym hałasu? Wracając do chronologii: z MKiŚ wyjęcie boisk spod norm hałasu przeniesiono do Ministerstwa Sportu, decydując że zostanie ono zaordynowane w Ustawie o sporcie. Tym razem nie ogłoszono konsultacji publicznych aby środowiska, które wyraziły sprzeciw poprzednio nie mogły już tego zrobić. Projekt nowelizacji ustawy miał dwa czytania w sejmowej Komisji Kultury Fizycznej Sportu i Turystyki, został przyjęty bez przedstawienia jakichkolwiek głosów sprzeciwu. Środowisku osób poszkodowanych przez hałas boisk dwukrotnie nie zezwolono na przedstawienie swojego stanowiska podczas dwóch posiedzeń komisji, pomimo zgłaszania takiej potrzeby przez reprezentantów. (o tym pisaliśmy TUTAJ) Następnie projekt nowelizacji ustawy trafił do Sejmu, gdzie został jednogłośnie przyjęty 10 września, rzecz jasna również bez wyjaśniania posłom jakichkolwiek kontrargumentów czy propozycji rozwiązania problemu. Następnie trafił pod obrady Komisji Sportu w Senacie podczas których mecenas Dorota Malanowska, reprezentująca środowisko osób poszkodowanych przez hałas z boisk starała się przedstawić senatorom w jaki sposób projekt nowelizacji ustawy narusza inne przepisy (w tym Konstytucję), a także przedstawić propozycje rozwiązań, jednak gremium, podobnie jak we wszystkich wcześniejszych przypadkach, nie było zainteresowane merytoryczną dyskusją. W dywagacjach na boiskowy temat posłowie i senatorowie wracają również do wątku marnego zainteresowania boiskami ze strony młodzieży. Ich zdaniem – ponieważ młodzież boiskami niespecjalnie się interesuje – należy te boiska maksymalnie udostępniać bez zawracania sobie głowy naprawianiem jakichkolwiek błędów związanych z generowaniem nadmiernego hałasu. Miałoby to w jakiś sposób (ale nie wiadomo jaki) przekładać się na zwiększenie zainteresowania młodzieży robieniem czegokolwiek sportowego na boisku. Tymczasem to nie długość czasu otwarcia boisk ani ich ilość przekłada się na promocję sportu wśród młodzieży. Tym bardziej, że przy niewłaściwym nadzorze, boiska potrafią być wykorzystywane przez środowiska, które z młodzieżą i promocją sportu mają niewiele wspólnego i raczej odstraszają młodzież od korzystania z boiska. Na boiskach bowiem zdarzają się nocne libacje, wrzaski i łomot butelek tłuczonych o infrastrukturę boiskową. – Co więcej, do posłów i senatorów nie dotarł argument, że środowisko walczące z hałasem co do zasady nie chce zamykać boisk, ale ograniczyć hałas, który na nich powstaje – mówi mec. Dorota Malanowska. – Brak jest niestety woli po stronie reprezentantów narodu do rozwiązania problemów związanych z hałasem w taki sposób, żeby wyciszyć spór różnych środowisk. Argument związany z rozwojem sportu wśród młodzieży jest w tym momencie czystą demagogią, bo nikt nie zabrania młodzieży uprawiać sportu przy jednoczesnym zadbaniu przez odpowiednie organy o ochronę przed hałasem, jaki się pojawia w czasie wykorzystywania obiektów sportowych – dodaje prawniczka. Politycy ignorują możliwość systemowego rozwiązania problemu, także w przyszłości, pozostawiając po zmianach w ustawie kwestię hałasu w chaosie i bez jakichkolwiek instytucji prawnych pozwalających na rozwiązywanie problemu. Propozycje zmian do ustawy, przedstawione na dzisiejszym posiedzeniu komisji Senatu przez reprezentantkę osób poszkodowanych hałasem, nie zostały w żaden sposób uwzględnione, ale z czasem może się okazać, że są one tymi samymi, które mogą sprawić, że z boisk dzieci i młodzież zaczęłyby korzystać chętniej. Agnieszka Kantaruk Walczysz z hałasem? Poznaj innych, którzy też walczą: halaswpolsce.pl
Rola mediatora w sporach o hałas

Mediator sądowy to osoba, która może pomóc w rozwiązaniu konfliktu dotyczącego hałasu zanim dojdzie do jego eskalacji. Nie pełni roli sędziego ani arbitra. Jej zadaniem nie jest rozstrzyganie sporu i wydawanie orzeczeń, lecz ułatwianie komunikacji i negocjacji między skonfliktowanymi stronami, co może okazać się bezcenne aby szybko dojść do konsensusu. Konflikty o hałas zawsze buzują od emocji. Obiektywnym czynnikiem, który do tego prowadzi jest właśnie sam hałas skutecznie podnoszący ciśnienie. Od lekarzy wiemy o tym, że w głośnym otoczeniu trudno utrzymać emocje na wodzy, a przebywanie w hałasie, obojętne czy z własnej woli czy wbrew niej, przekłada się na zwiększony poziom agresji w zachowaniu. W wyniku tego stronom spierającym się o hałasowe immisje zazwyczaj bardzo trudno jest dojść do kompromisu i samodzielnie wypracować sposoby rozwiązania problemu. Na trudność w rozwiązywaniu problemów z hałasem mają też wpływ inne czynniki: strona, która hałasuje zawsze robi to, ponieważ uważa, że jest jej to do czegoś potrzebne. Obojętne czy jest to hałas wynikający z działalności gospodarczej prowadzącej do zarobkowania czy stałe słuchanie głośnej muzyki w bloku, które może wynikać na przykład z psychologicznej potrzeby odcięcia się od problemów osobistych, przekonanie hałasującego o konieczności hałasu zazwyczaj jest silne. W rezultacie osoba taka poproszona o ściszenie hałasów prawie w każdym przypadku poczuje się niesłusznie zaatakowana. Z kolei osoba, która hałasu doświadcza wbrew swojej woli, także ma swoje racje i argumenty, które przeważnie uważa za nienaruszalne. Na przykład nie chce doświadczać wyczerpania z powodu bezsenności, ryzykować problemów w pracy w wyniku zmniejszonej wydajności czy pogorszonej koncentracji, zmagać się z brakiem poczucia bezpieczeństwa we własnym mieszkaniu czy domu, gdzie obecność hałasu tworzonego przez kogoś innego odbiera spokojne schronienie. Ostatecznie więc obie strony na poziomie psychologicznym mogą czuć, że mają rację, a wręcz rzeczywiście obie mogą ją mieć. Immisje powodowane przez jedną osobę mogą wydawać się subiektywnie nie do zniesienia drugiej osobie, podczas gdy obiektywnie mogą wcale nie przekraczać tak zwanej „przeciętnej miary” ujętej w art. 144 Kc ani tym bardziej dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Co jednakże problemu wcale nie zmniejsza – wręcz przeciwnie, czyni go jeszcze trudniejszym do rozstrzygnięcia, jeżeli nie ma podstaw do tego, by skorzystać z obiektywnych miar w celu znalezienia rozwiązania. Mediator nie wskaże winnego ani nie ogłosi arbitralnie jakie rozwiązanie jest właściwie, ale pomaga stronom w poszukiwaniu i formułowaniu różnych opcji W takich sytuacjach najbardziej rozsądne jest skorzystanie z pomocy mediatora sądowego. Jest to specjalista wpisany na listę stałych mediatorów prowadzoną przez prezesa sądu okręgowego i to właśnie tam należy szukać kontaktu do mediatora adekwatnego dla rejonu, w którym trwa problem. Mediator nie wskaże winnego ani nie ogłosi arbitralnie jakie rozwiązanie jest właściwie, ale pomaga stronom w poszukiwaniu i formułowaniu różnych opcji, które mogą doprowadzić do ugody. Wskazuje na możliwe kompromisy i pomaga w ocenie ich realności. Co jest bardzo ważne, dysponuje specjalistyczną wiedzą psychologiczną więc jest w stanie zadbać o to, aby rozmowy były prowadzone w atmosferze wzajemnego szacunku, co często jest niemożliwe w sytuacji silnego konfliktu, gdy wymiany zdań na temat problemu błyskawicznie zamieniają się w pyskówki i przerzucanie się oskarżeniami. O czym warto pamiętać, postępowanie mediacyjne jest poufne. Oznacza to, że wszelkie informacje przekazane mediatorowi lub uzyskane w trakcie mediacji nie mogą być wykorzystane w ewentualnym późniejszym postępowaniu sądowym, chyba że strony wyrażą na to zgodę. To zapewnia stronom poczucie bezpieczeństwa i zachęca do otwartej rozmowy. W przeciwieństwie do procesu sądowego, gdzie to sędzia podejmuje ostateczną decyzję, w mediacji to strony w pełni kontrolują proces i treść ewentualnej ugody. Wypracowane porozumienie jest ich własnym, świadomym wyborem. Jeśli mediacja zakończy się sukcesem, mediator pomaga stronom sporządzić ugodę, która może zostać zatwierdzona przez sąd. Ugoda taka, po zatwierdzeniu, ma moc prawną wyroku sądowego, co oznacza, że jest tak samo wiążąca dla stron i może być egzekwowana na drodze sądowej w przypadku jej niewykonania. W przypadku niepowodzenia mediacji strony nadal mogą skierować sprawę do sądu, a przebieg i treść rozmów mediacyjnych pozostają tajne. Należy też pamiętać, że mediacja ma charakter dobrowolny. Można się z niej wycofać bez konsekwencji prawnych, jeżeli strony tak zdecydują. Dzięki temu mediacja jest bezpieczną i elastyczną alternatywą, która daje szansę na polubowne rozwiązanie konfliktu, zanim stanie się on przedmiotem procesu sądowego. Jest też tańszym sposobem rozwiązania sporu niż proces sądowy, który może trwać latami i generować wysokie koszty związane z opłatami sądowymi i honorariami prawników. Agnieszka Kantaruk Konsultacja merytoryczna tekstu: Janusz Cymer, mediator sądowy, od 2010 roku wpisany na listę Sądu Okręgowego w Krakowie, współwłaściciel kancelarii prawnej „Kurier”. Kancelarię współprowadzi od 25 lat. Walczysz z hałasem? Poznaj innych, którzy też walczą: halaswpolsce.pl